برگزاری کنفرانس منامه یا داشتن روابط سیاسی برخی دولتهای عربی با رژیم صهیونیستی اتفاق تازهای نیست و شاید هم مبارک باشد چرا که پردهها کنار میرود و روابط پنهانی و غیرمستقیم آنها آشکارتر میشود.
اینگونه روابط با یک نگاه فرایندی یک اتفاق مبارک است و البته اگر به آن نگاه فرایندی توجه نکنیم، خوشایند نیست؛ اینکه بخشی از کشورهای اسلامی با دشمن اسلام پیمان دوستی ببندند و پیوند امپریالیسم و صهیونیسم را تحکیم کنند نامبارک است. کشورهایی که در یمن شاهد تجاوز آنها بوده و هستیم، این که چگونه مردم را بمباران میکنند یا در تقویت گروههای تروریستی داعش و غیره نقش داشتند.
خیلیها تردید داشتند عربستانی که در ظاهر و در مقطعی به فلسطینی ها کمک میکرد، چگونه میشود به روابط عادیسازی بپردازد. معلوم می شود که این کمک ها و همراهیهای ظاهری پوششی بوده برای منویات پنهانی که هم اکنون برملا شده است. هر چند اینگونه روابط ضربهای به پیکره جهان اسلام است ولی اکنون این پردهها کنار رفته و توطئه ها آشکار شده است. ملت های اسلامی باید فشار بیشتری به سران خود وارد کنند تا در نتیجه آن اتفاق مبارکی رخ دهد.
صهیونیستها هر سیاستی که تاکنون در جهت نابودی آرمانهای رهایی بخشی فلسطین بهکار گرفته اند با ناکامی و شکست روبرو شده است. یقیناً معامله قرن هم با شکست مواجه خواهد شد و نشانه این شکست این است که کشورهایی وارد این موضوع شدند که خائنان اصلی به آرمانهای فلسطین هستند.
منبع: عماد افروغ در گفتگو با روزنامه صبح نو
برچسب:
نویسنده: لیلا زارعیان