... حضرت ماه

دم به دم حلقه این دام شودتنگتر و من
دست وپایی نزنم،خودزکمندت نرهانم

سرپرشورمرا نِه شبی ای دوست به دامان
تاشوی فتنه سازدلم و شورنهانم

سازبشکسته ام وطایرپربسته نگارا
عجبی نیست که اینگونه غم افزاست،فغانم

آن لئیم است که چیزی دهد و باز ستاند
جان اگرنیزستانی زمن،این دل نستانم

بارده باردگر ای شه خوبان که بترسم
تا قیامت به غم و حسرت دیدار بمانم

مرغکان چمنی راست بهاری و خزانی
من که دردام اسیرم،چه بهارم،چه خزانم

ترسم اندربراغیاربرم نام عزیزت
چه کنم بی توچه سازم؟شده ای ورد زبانم

آید آن روز عمادا که ببینم که تو گویی
شادمان ازدل و دلدارم و راضی زجهانم

عمادخراسانی